Nevehir Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü
TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü Alfabetik Sırayla

A

  • abari – hayret belirtisi
  • abıhat, apıhat – avukat
  • Abla – apla
  • ağna – anla
  • ahasya – akasya
  • alamaç – Alev
  • alettirik – elektrik
  • alışgın – alışkın
  • anadırım – anlatırım
  • angara – Ankara
  • anna – anla
  • Annaç – karşı, yamaç
  • annadım – anladım
  • arabısın – Arabusun, Gülşehir
  • arha – arka, taraf
  • armıt – armut
  • Asbap – elbise, esvap
  • asgellik – askerlik
  • asikli – kadın
  • aşıh – aşık
  • ausdos – ağustos
  • avanuz – Avanos
  • avhalamak – ölçüsüz avuçlamak
  • ayaggabı – ayakkabı
  • Ayah – ayak
  • azaysız – arsız, hırçın
  • azına – ağzına

B

  • baale, bahale – bak hele
  • baanme – beğenme
  • Baefendi – beyefendi
  • bannah – parmak
  • bannahcah – parmaklık
  • bazallıh – pazarlık
  • bıçah – bıçak
  • bilanden – bileğinden
  • bıldır – geçen sene
  • Bilezik – bilenzik
  • bırahma – bırakma
  • bırçah – burçak
  • biyaz – beyaz
  • biyit – beyit
  • boön – bugün
  • bosdan – bostan, karpuz
  • böle – teyze çocuğu
  • bööle – böyle
  • burda – burada

C

  • cenderme, candarma – jandarma
  • cıbıh – çubuk
  • cierim – ciğerim
  • cılbah – çıplak
  • cınnah – tırnak
  • cuvap – cevap

Ç

  • çarkıt – eski, eskimiş
  • çarşambuun – Çarşamba günü
  • çavış – çavuş
  • çığır – çağır
  • çişme – çeşme
  • çohça – çokça
  • çolpa – beceriksiz
  • çörüşük – buruşuk, zayıf

D

  • daal – değil
  • daarmen – değirmen
  • daassin – değilsin
  • dadınnan – tadıyla
  • dagga – dakika
  • dahım – takım
  • daklaşmak – el şakası yapmak
  • darılma – küsme
  • dat – tat
  • davıl – davul
  • davşan – tavşan
  • dayima – daima, devamlı
  • delannı – delikanlı
  • delbeder – şaşkın, perişan
  • deliine – deliğine
  • dellal – tellal
  • dene – tane
  • depe – tepe
  • Depme – tepme
  • desdere – testere
  • desdi – testi
  • deşir – topla
  • dimiş – demiş
  • dınarmak – sırıtarak dikilmek
  • dınnah, dırnah – tırnak
  • dinne – dinle
  • diydirmek – fışkırtmak
  • dohu – doku
  • dokme – dökme
  • doluksama – ağlamaklı olmak
  • dome – döğme
  • dooru – doğru
  • doöş – dövüş
  • dölekçe – doğruca
  • dölendirmek – düzeltmek
  • durna – turna
  • dut – tut
  • duun – düğün
  • dü, düğür – ince bulgur
  • düğür, dünür – dünür
  • dünaan – dün

E

  • ediraf – taraf
  • ehdiyaç – ihtiyaç
  • eldivan – eldiven
  • enik – köpek yavrusu
  • epişik – eli iş tutmaz, beceriksiz
  • ertesuun – ertesi gün
  • esgi – eski
  • esiini – eksiğini
  • esirekli – hasta, zayıf
  • Eşgi – ekşi
  • evdaler – evdekiler
  • eyce – iyice

F

  • fahılı – fakılı
  • fahır – fakir
  • filcan – fincan
  • filke – musluk
  • fıs – boş
  • fiyet – fiyat
  • fonfos – bomboş
  • foturaf – fotoğraf

G

  • gadı – kadı
  • gadiro – kadro
  • gahış, gahıç – kakıç
  • gamçı – kamçı
  • gan – kan
  • garaltı – gölge
  • garannıh – karanlık
  • garannıyınca – hava kararınca
  • garış – karış
  • gayfe – kahve
  • gayfelti – kahvaltı
  • gaymaham – kaymakam
  • gaynana – kaynana
  • gaynata – kayın baba
  • gerikmek – şişmek
  • geşler – gençler
  • gice – gece
  • gidiyoh – gidiyoruz
  • gına – kına
  • gınamah – kınamak
  • gıremise – kıremise altını
  • gısga – kısa
  • gısım – kısım
  • gışın – kışın
  • gıymat – kıymet
  • gız – kız
  • goçyeğit – koçyiğit
  • gol – kol
  • goley – kolay
  • gonşu – komşu
  • gor – gör
  • gorhma – korkma
  • gorme – görmek
  • gorsen – görsen
  • goyun – koyun
  • gozel – güzel
  • gölermek – yerleşmek
  • gömüksü – bataklık kokusu
  • guduret – kudret
  • gumandan – kumandan
  • gumpür – patates
  • gunnük – günlük
  • gunüz – gündüz
  • gurdama – karıştırma
  • guru – kuru
  • guvaa – güvey
  • guvat – kuvvet
  • guvencir, güvelcin – güvercin
  • guzu – kuzu
  • guzulama – kuzulama

H

  • habe, hebiye – heybe
  • hafte – hafta
  • hamır – hamur
  • hangı – hangi
  • hangırdamak – kahkaha atmak
  • Hani – hanı
  • Harar – büyük çuval
  • hasda – hasta
  • hatıca, hacca – Hatice
  • hatir – hatır
  • havız – havuz
  • hekalar, hekaye – hikaye
  • Helki – bakraç
  • herif – erkek
  • hevadis – havadis
  • hokumet – hükümet
  • homaka – değnek / kemik
  • ıhdıyar – ihtiyar

I / İ

  • iküne – iki güne
  • ilaan, ileğen – leğen
  • ilaarşı – ele karşı
  • ilazım – lazım
  • ilas, iləş – ilaç
  • ıldız – yıldız
  • ileçber, ireçber – çiftçi
  • ilimon – limon
  • imine – Emine
  • inne – iğne
  • ıradyo – radyo
  • irahet, irahat – rahat
  • ıramazan – ramazan
  • ıras – rast gelme
  • ıray – rey, oy
  • ırgat – işçi
  • irica – rica
  • irken – erken
  • ısdambıl – İstanbul
  • isgarpin – iskarpin
  • işdaa – işte
  • işdik – içtik
  • işgi – içki
  • ızıcıh – azıcık

K

  • kalgın, galgın – evde kalmış
  • kekeç – kekeme
  • kekil – kakül
  • keleme – kelime
  • keşifci – keşif heyeti
  • keşik – sıra
  • kil – kir
  • kirmen – kirman
  • kofalak – övüngen
  • kohulatma – koklatma
  • kolge – gölge
  • kome – küme
  • koolü – köylü
  • koun – köyün
  • kötülengin – zayıf, cılız
  • kunde – her gün

M

  • maasıl – mahsul
  • mahana, mahane – bahane
  • maiş, mayış – maaş
  • mamıt – Mahmut
  • manangoz – marangoz
  • mangır – para
  • mantu – manto
  • marisem – meğer
  • mayene – muayene
  • mefaat – vefat
  • melmekat – memleket
  • memmet – Mehmet
  • memnün – memnun
  • mercen – mercan
  • merdivan – merdiven
  • mesel – masal
  • metiro – metre
  • mezer – mezar
  • mıhtar, kaaye – muhtar
  • minasip – münasip
  • mırçımak – sulanmak
  • misavir – misafir
  • misir – mısır
  • miyirsek – çocuğu fazla sevmek
  • motur – motor
  • möhdaç – muhtaç
  • muhanet, muhannet – zalim, kötü

N

  • naadar – ne kadar
  • naazer – ne gezer
  • nahıt – ne vakit
  • nalet – lanet
  • nalik, nalin – nalın
  • namimize – namımıza
  • napacan – ne yapacaksın
  • navar – ne var
  • navrak – yüz, surat
  • nemşeer, memşeer – Nevşehir
  • neşaal – ne şekil
  • nezet – lezzet
  • niide – Niğde
  • niniycan – ne yapacaksın
  • nörüyon – ne yapıyorsun

O

  • okelen – öfkelen
  • olçum – işgüzar
  • ondüç, öndüç – ödünç
  • ooke – öfke
  • opratur – operatör
  • orah – orak
  • öfele – ufala
  • öretman – öğretmen
  • ötace – ötegeçe
  • ötaler – ötekiler

P

  • pahır – bakır
  • pahla – bakla
  • pahlavı – baklava
  • palta – balta
  • pamıh – pamuk
  • panga – banka
  • pateyis, patitis – patates
  • pirişan – perişan
  • pürçüklü – havuç

S

  • sabın – sabun
  • sahlan – saklan
  • Sali – Salı
  • savır – savur
  • serhoş, zerhoş – sarhoş
  • sesen – seksen
  • sırkalamak – sıkıştırmak
  • soğna, soğnacıma – sonra
  • sohu – soku
  • sufra – sofra
  • suvan – soğan

Ş

  • şikaat – şikâyet
  • şimci, şimcik – şimdi
  • şindi – şimdi
  • şoorda – şurada
  • şusa – şose
  • şüfer, şifer – şoför

T

  • tahda – tahta
  • tahsim – taksim
  • talla – tarla
  • Tarana – tarhana
  • tavıh – tavuk
  • tekral – tekrar
  • telaşe – telaş
  • telefın – telefon
  • temam – tamam
  • temus, temuz – temmuz
  • tenike – teneke
  • teyyare – uçak
  • til – tel
  • tohdur, dohtur – doktor
  • tohmah – tokmak
  • toprah, torpah – toprak

U

  • uğra – un
  • uğütme – öğütme
  • uruba – elbise, takım
  • urup, uruplu – tahıl ölçme aracı
  • uvahıt – o vakit
  • uyuntu – sinekli, ezgin
  • ülüzgar – rüzgar
  • ümüm – umum
  • üşüdük – sürekli nezle olan
  • üzlük – küçük çömlek

V

  • vallaha – vallahi
  • verecam – vereceğim
  • vir – ver
  • vugaat – vukuat

Y

  • yadırhı – yabancı
  • yağnı – göğüs
  • yamır – yağmur
  • yangılı – yangın olan
  • yarpah, yarpak – yaprak
  • yazzıh – yazık
  • yedaane – yedeğine
  • yelane – yeleğine
  • yenidden – yeniden
  • yil, yir – yer
  • Yimaa – yemeğe
  • yımırta – yumurta
  • yomiyeci – yevmiyeci
  • yummuh – yumruk
  • yumuş – emir, buyruk
  • yusek – yüksek
  • yüsüh, yüsük – yüksük

Z

  • zaamet – zahmet
  • zabaadar – sabaha kadar
  • zahra – buğday
  • zeman – zaman
  • zenaat – sanat
  • zerdeli, zelderi – zerdali
  • zinep – Zeynep

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: M Harfi

müstahkem – sağlam, dayanıklı
“Ev müstahkem yapıldı.”

mangal – ateşte yemek pişirme aracı
“Akşam mangal yaptık bahçede.”

mangır – eski paranın adı, para
“Bakkalda mangır yoktu, nakit verdik.”

manav – sebze ve meyve satan kişi
“Köyde manavdan domates aldık.”

mandıra – süt ürünleri yapılan yer
“Mandırada peynir yaptılar.”

mantar – yenilebilir bitki
“Ormanda mantar topladık.”

marul – sebze
“Salata için marul aldık.”

mas – masa
“Evde büyük bir mas vardı.”

maşrapa – su kabı
“Kuyu başında maşrapa ile su aldık.”

matah – önemli, değerli
“O, köyde matah bir adamdır.”

mavi – renk
“Gök mavi ve açıktı.”

mayalı – hamur kabarmış
“Ekmek mayalı ve güzel olmuş.”

mecbur – zorunlu
“Mecbur tarlaya gitmek zorunda kaldık.”

meftun – çok seven
“O köye meftun kaldım.”

meşe – ağaç türü
“Bahçede meşe dikili.”

meraklı – her şeyi öğrenmek isteyen
“Çocuk meraklı bir şekilde etrafa bakıyor.”

merdiven – yukarı çıkmak için araç
“Ev merdiveni ahşaptan.”

mesken – ev, konut
“Köyde eski meskenler var.”

meslek – iş, uğraş
“Babamın mesleği çiftçilik.”

mısır – tarım ürünü
“Tarlada mısır ekiliydi.”

misket – küçük top
“Çocuklar misket oynadı bahçede.”

mizrak – uzun silah, mızrak
“Köyde mizrak kullanılırdı.”

mola – dinlenme zamanı
“Tarlada öğle molası verdik.”

mor – renk
“Üzüm mor olmuştu.”

muğla – kırlık yer, arazi
“Muğla köyün yakınındaydı.”

mula – hayvan, eşek veya katır
“Mula yük taşıdı pazara.”

mum – aydınlatma aracı
“Gece mum yaktık.”

munis – sakin, uysal
“İnek munis bir şekilde otluyordu.”

murad – istek, arzu
“Babamın muradı gerçekleşti.”

muşmula – meyve türü
“Muşmula topladık bahçeden.”

murt – kötü huylu kişi
“O adam murt, dikkat etmek gerek.”

muska – koruyucu, nazarlık
“Çocuk için muska yazıldı.”

mut – keyifli, hoş
“Hava çok mut ve güzeldi.”

mutaassıp – inançlı, tutucu
“Mutaassıp köy insanları var.”

muvakkat – geçici
“Muvakkat olarak misafir kaldık.”

muştu – haber, iyi haber
“Köyden muştu geldi.”

mısırözü – mısırın yağı
“Mısırözü ile yemek yaptık.”

muhabbet – hoş sohbet
“Komşularla muhabbet ettik.”

mühür – damga
“Evraklara mühür basıldı.”

müteşekkil – düzenli, toplu
“Müteşekkil bahçe vardı.”

mızıkçı – şikâyet eden kişi
“Çocuk mızıkçı, her şeye ağlıyor.”

mızrakçı – mızrak kullanan kişi
“Mızrakçı tarlaya gitti.”

mıhlamak – çivi çakmak
“Kapıyı mıhladık.”

mıknatıs – demir çeken araç
“Mıknatıs demiri çekiyor.”

mısır ekmeği – mısır unundan ekmek
“Köyde mısır ekmeği yapıldı.”

mısır unu – mısır öğütülmüş hali
“Mısır unundan helva yaptık.”

mızır – küçük mızrak
“Çocuk mızır ile oyun oynadı.”

mırıldanmak – sessiz şarkı söylemek
“Kadın mırıldandı.”

mırıldanış – sessiz söyleyiş
“Mırıldanış duvar arkasından geldi.”

mırık – küçük kedi
“Mırık köşede uyuyor.”

mırıltı – hafif ses
“Dere kenarında mırıltı vardı.”

mırmır – sürekli şikâyet
“Yaşlı adam mırmır ediyordu.”

mıymıntı – zayıf ve cılız kişi
“O çocuk biraz mıymıntı ama çevik.”

mızrak – uzun silah
“Tarlada mızrak kullandık.”

mırnav – kedi sesi
“Kedi mırnav dedi.”

mülayim – sakin, yumuşak huylu
“Mülayim inek otluyordu.”

mükellef – zengin, bol
“Mükellef sofra hazırlanmıştı.”

mütemadiyen – sürekli
“Köyde mütemadiyen çalışmak gerekir.”

müteferrik – dağınık
“Bahçe müteferrik şekildeydi.”

müdhiş – çok kötü, korkunç
“Fırtına müdhişti.”

müneccim – geleceği söyleyen kişi
“Müneccim köye gelmiş.”

muntazam – düzenli
“Muntazam sıralanmış tarlalar vardı.”

münzevi – kendi başına yaşayan
“Münzevi yaşlı adam köydeydi.”

mükafat – ödül
“Çocuğa mükafat verdiler.”

müstahkem – sağlam, dayanıklı
“Ev müstahkem yapıldı.”

müteakip – sonraki
“Müteakip gün tarlaya çıktık.”

mütemadi – sürekli
“Rüzgar mütemadi esiyordu.”

muvaffakiyet – başarı
“Tarlada muvaffakiyet sağlandı.”

muvazen – denge
“Hayvanların muvazeni bozulmuştu.”

müstesna – istisna
“Bu köy müstesna güzellikte.”

muhit – çevre
“Köyün muhitini sevdik.”

mukavemet – direnç, dayanıklılık
“Taş duvarın mukavemeti iyiydi.”

murakabe – gözetim
“Hayvanlar murakabe altında tutuldu.”

murat – dilek, arzu
“Onun muradı kabul oldu.”

murassa – süslü, gösterişli
“Murassa masa sofrada duruyordu.”

mütemadiyet – süreklilik
“Yağmurun mütemadiyeti rahatsız ediciydi.”

mutasavver – tasarlanan
“Mutasavver plan tutmadı.”

muntazaman – düzenli
“Ev muntazaman temizlenmişti.”

muazzam – çok büyük
“Muazzam bir harman yapıldı.”

mürettep – düzenli
“Mürettep bahçe çok güzeldi.”

mukabele – karşılık
“Misafir mukabele yaptı.”

mükerrer – tekrar
“Mükerrer yazı düzeltilmeliydi.”

müstesnaiyet – istisna hali
“Müstesnaiyet tanındı komşuya.”

mukim – yerleşik
“Köyde mukim insanlar çoğunlukta.”

mukayyed – bağlı, sınırlı
“Hayvanlar ahırda mukayyed tutuldu.”

mukavva – karton, sert kağıt
“Mukavvadan kutu yaptık.”

muhabere – iletişim
“Mühendis muhabere yaptı köy ile.”

muhayyer – şaşkın, kafası karışık
“Köylü muhayyer kaldı olay karşısında.”

muğlak – belirsiz
“Mıhlanacak yer muğlak kaldı.”

müstakil – bağımsız, ayrı
“Müstakil ev bahçeliydi.”

müstahak – hak edilen
“Kazanana müstahak ödül verildi.”

mükemmel – kusursuz
“Bahçe mükemmel biçimlenmişti.”

muhacir – göçmen
“Muhacir aile köye yerleşti.”

mukaddes – kutsal
“Köyde mukaddes bir alan vardı.”

müjde – sevinçli haber
“Müjde geldi, hasat iyiymiş.”

mümin – inanan
“Mümin insanlar köyde çoktu.”

muhteşem – olağanüstü
“Muhteşem manzara vardı.”

mutaassıp – inançlı, tutucu
“Mutaassıp köy halkı geleneklerine bağlıydı.”

muvakkaten – geçici olarak
“Muvakkaten evde kaldılar.”

müspet – olumlu
“Haber müspet geldi.”

Yazıyı Değerlendirin

Değerlendirmeler (0)

Değerlendirme yok

ilgili yazılar

Gaziantep Şivesi: Yerel Ağızlar Sözlüğü

Antep Ağzı - Gaziantep ÜNLÜ DİLBİLİMCİ GAZİANTEP'Lİ ÖMER ASIM AKSOY'A...

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: B Harfi

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: B Harfi TDK Yerel Ağızlar...

Ordu Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

Ordu'nun kendine özgü halk şivesi vardır. Halkın yıllardan beri...

Burdur Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

Burdur Şivesi Sözlüğü (A–Z) A Abam – Ablam Aboo – Aman ya!...

Bolu Şivesi Ağızlar Sözlüğü

BOLU ŞİVESİ KELİMELERİ (A–Z) A Acık: Azıcık Afır: Hayvan yemi konulan uzun,...

Kütahya Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

KÜTAHYA VE YÖRESİ AĞIZ ÖZELLİKLERİ 1. Ünlü Değişmeleri a) Ünlü...

Tokat Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

Tokat Ağzında Söylenen Kelimeler - Tokat şivesi Ağartu - Ayran Ağleş...

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: F Harfi

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: F Harfi TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü:...

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: A Harfi

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: A Harfi TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü:...

Ankara Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

Aygamber:ay çiçeği Afad:afed Alav:ateş Ayalama:harmanda kullanılar ahşap gereç Alıcının körü:kızgınlık esnasında sarf edilen...

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: E Harfi

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: E Harfi TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü:...

Isparta Şivesi Yerel Ağızlar Sözlüğü

Isparta Şivesi Ağızlar Sözlüğü A Aşene – Aşhane, mutfak Ananat – Büyük...

İlginizi Çekebilir