TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: E Harfi

TDK Yerel Ağızlar Sözlüğü: E Harfi

Kelime	Anlamı	Örnek Cümle + Yöre
Ecek	Sıcak hava	“Sabah ecek geldi, tarlaya çıkamadık.” — Ege
Ekşi	Tadı ekşi olan	“Ekşi elma sabah kahvaltıda yendi.” — İç Anadolu
Elik	Elek, süzgeç	“Unu elik ile elediler.” — Ege
Elikmek	Süzmek	“Suyu elikmek için tülbent kullandılar.” — Doğu Anadolu
Elmaç	Küçük elma	“Bahçede elmaç topladık.” — Ege
Enlik	Genişlik	“Tarlanın enlik kısmı daha verimliydi.” — İç Anadolu
Etek	Arazinin alt kısmı	“Dağın eteğine ev yapıldı.” — Karadeniz
Erik	Meyve türü	“Erik topladık sabahleyin.” — Ege
Eşe	Eşek	“Eşe sabah yük taşımaya çıktı.” — İç Anadolu
Evlek	Küçük ev	“Evlek tamir edildi köyde.” — Doğu Anadolu
Ecel	Ölüm	“Yaşlı adamın eceli geldi.” — İç Anadolu
Esmek	Rüzgârın esmesi	“Sabah rüzgâr esmekteydi.” — Karadeniz
Esinti	Hafif rüzgâr	“Bahçede serin esinti vardı.” — Ege
Etlik	Etlik hayvan	“Etlik kuzu kesildi bayramda.” — İç Anadolu
Evcil	Evde beslenen	“Evcil tavuklar kümeste gezdi.” — Ege
Eşik	Kapı altı, sınır	“Eşiği temizlediler sabahleyin.” — İç Anadolu
Ekin	Ekim yapılacak ürün	“Tarlaya ekin ektik.” — Doğu Anadolu
Ekinci	Ekinle uğraşan kişi	“Ekinci sabah tarlaya çıktı.” — İç Anadolu
Erken	Sabah erken	“Erken kalkıp tarlaya gittiler.” — Ege
Etim	Benim etim, yiyecek	“Etim hazır sabah sofrada.” — İç Anadolu
Eynek	Gözlük	“Eynek takıp okumaya başladı.” — Ege
Eş	Karı, koca	“Köyde eşler sabah çalıştı.” — İç Anadolu
Eşiklemek	Sınır çizmek	“Tarlayı eşikledik sabah.” — Doğu Anadolu
Eylül	Ay adı	“Eylül geldi, hasat zamanı.” — Ege
Evlat	Çocuk	“Evlat tarlada çalıştı sabahleyin.” — İç Anadolu
Elçek	Süzgeç, elek	“Un elçekten geçirildi.” — Ege
Ekvermek	Ters çevirmek	“Çuvalı ekverdik tarlada.” — İç Anadolu
Ece	Kadın, hanım	“Ece sabah köyde dolaştı.” — Doğu Anadolu
Elbet	Mutlaka	“Elbet sabah yağmur duracak.” — Ege
Emecek	Emici şey	“Toz emekçi ile alındı.” — İç Anadolu
Eşiktaş	Eşik taşı	“Eşiktaş yerine kondu.” — Karadeniz
Ermek	Olgunlaşmak, yetişmek	“Elmalar erdi bahçede.” — Ege
Elbise – Giysi	“Elbise sabah yıkandı.” — İç Anadolu
Ekser	Genellikle, çoğunlukla	“Ekser köy halkı sabah tarlaya gider.” — Doğu Anadolu
Esrar	Gizemli, belirsiz	“Esrar dolu orman içindeydi.” — Ege
Etekçi	Arazinin alt tarafında olan kişi	“Etekçi tarlayı sürüyordu.” — İç Anadolu
Ender	Nadiren, az bulunan	“Ender bir çiçek açmıştı.” — Ege
Eşref	Değerli kişi, yaşlı	“Eşref sabah tarlaya çıktı.” — Doğu Anadolu
Ezgi	Şarkı, türkü	“Ezgi köyde söylendi akşam.” — Ege
Emzik	Bebek emziği	“Emzik kayboldu sabah.” — İç Anadolu
Ekmeklik	Ekmek yapılan un	“Ekmeklik un fırına gitti.” — Ege
Erozyon	Toprağın aşınması	“Erozyon tarlayı etkiledi.” — İç Anadolu
Ekinlik	Ekin ile ilgili	“Ekinlik iş sabah başladı.” — Doğu Anadolu
Elinlik	El işi	“Elinlik dikiş tamamlandı.” — Ege
Esans	Kokulu şey	“Esans sabah köy evinde yayıldı.” — İç Anadolu
Eğik	Eğik, yamuk	“Eğik dal kesildi.” — Doğu Anadolu
Emel	Amaç, hedef	“Emel tarlayı sürmekti.” — İç Anadolu
Esna	İş yapan kişi	“Esna sabah dükkanı açtı.” — Ege
Efsun	Sihir, büyü	“Efsun köyde anlatıldı akşam.” — Doğu Anadolu
Erdem	Doğru davranış	“Erdemli kişi köyde saygı gördü.” — İç Anadolu
Eşikte – Kapı eşiğinde	“Eşikte bekledi sabahleyin.” — Karadeniz

ezinti – hafif esen rüzgâr
“Akşam ezintiyle serinledik.”

ebegümeci – bitki türü
“Bahçeye ebegümeci ektik.”

ebedî – sonsuz
“Sevgi ebedî olmalı.”

ebelik – doğum yardımı
“Kadın ebelik yapıyor köyde.”

ebik – küçük, cılız
“Ebik bir kuş gördüm dalda.”

ebiklemek – küçülmek
“Bitki ebiklemiş kıştan sonra.”

ecel – ölüm
“Her canın eceli var.”

edalı – süslü, nazlı
“Kız edalı bir şekilde yürüdü.”

edep – terbiyeli olma
“Çocuk edep öğrenmeli.”

ediplik – kültür, bilgi
“Bu adamda ediplik var.”

efâl – işler
“Günün efâlı çoktur.”

efendi – saygın kişi
“Efendi konuştu ve herkes sustu.”

efle – az, hafif
“Yemeğe efle tuz kattı.”

eğmek – eğilmek
“Ağaç dalları rüzgârla eğdi.”

eğri – yamuk
“Masadaki tabak eğri duruyor.”

eğrilmek – bükülmek
“Tel rüzgârla eğrildi.”

eğmekli – eğimli
“Bu yol biraz eğmekli.”

eğrek – eksik, az
“Ekmek çok eğrek pişmiş.”

ekinlik – ürün, mahsul
“Bu yıl ekinlik bol oldu.”

eklem – birleştirme yeri
“Tahta eklemi sağlam değil.”

ekmekçi – ekmek yapan kişi
“Fırın ekmekçisinin işini beğendim.”

ekmeklik – ekmeye uygun
“Toprak ekmeklik değil.”

eksilmek – azalmak
“Çocuklar eksilmeden geldiler.”

eksiklik – noksanlık
“Malzeme eksikliği vardı.”

elci – haberci, temsilci
“Köyden elci geldi.”

eldivenlik – eldiven için yer
“Eldivenlik masanın üstünde duruyor.”

elmek – seçmek, almak
“Meyveleri tek tek elmek lazım.”

elmaci – elma satan
“Elmaci sabah erkenden geldi.”

elmas – parlak taş
“Yüzüğünde elmas vardı.”

eltilik – kayınvalide ilişkisi
“Eltilik işleri hep karışık olur.”

emel – amaç, niyet
“Bu işin emeli belliydi.”

emekçi – çalışan
“Köylü emekçi çok yoruldu.”

emmek – emmek, içmek
“Bebek sütü emiyor.”

emzik – bebek emziği
“Emzik ağzında duruyordu.”

enik – küçük, yavru
“Enik bir kedi gördüm bahçede.”

enmek – inmek
“Merdivenlerden yavaşça enmek lazım.”

ense – boyun arkası
“Ense kısmı üşümüştü.”

enselemek – yakalamak
“Çocuk peşinden koşup enselediler.”

entari – uzun giysi
“Kadın entari giymişti.”

enver – parlak, ışıklı
“Güneş enver şekilde doğmuştu.”

epçik – küçük parça
“Ekmekten epçik aldım.”

erikçi – erik satan
“Erikçi sabah tezgah açtı.”

erkeklik – güç, cesaret
“Oğlan erkekliğiyle yardım etti.”

ermişlik – olgunluk
“Yaşlı adamda ermişlik vardı.”

ertelemek – geciktirmek
“İşi yarına erteledik.”

esans – koku, aroma
“Çiçekler güzel esans salıyor.”

esdirmek – esmek
“Rüzgâr iyice esdirdi ağaçları.”

esirlik – tutsaklık
“Tarih boyunca köylü esirlik gördü.”

esmeklik – esmeye uygun
“Bu odanın esmekliği fazla.”

esrar – gizem
“Evdeki eski eşyalar esrar taşıyor.”

esvap – giysi
“Baba yeni esvap aldı.”

etçik – etin küçük parçası
“Tavuk etçiklerini kestik.”

etkili – güçlü
“Öğretmenin etkili bir konuşması vardı.”

evcik – küçük ev
“Bahçede evcik var.”

evlek – kapak
“Tencerenin evleği eksikti.”

evrakçı – belge ile uğraşan
“Evraççı işleri düzenledi.”

evsaf – özellik, nitelik
“Bu taşın evsafı güzeldir.”

eyvan – avlu, veranda
“Evde geniş bir eyvan var.”

ezel – başlangıç
“Ezelden beri köy burada kurulmuş.”

ezelî – sürekli
“Ezeli bir dostlukları vardı.”

ezgi – melodi
“Köyde güzel ezgi çalındı.”

ezmek – bastırmak
“Hamuru iyice ezmek lazım.”

ezikli – küçük, eksik
“Bu ekmek biraz ezikli pişmiş.”

ezmeklik – ezmeye uygun
“Hamurun ezmekliği yeterli.”

ezgilik – ezgiye uygun
“Şarkı ezgilik yönünden güzeldi.”

ezmeçik – küçük ezik
“Elmanın ezmeçiğini attım çöpe.”

eğitmek – öğretmek
“Çocukları tarım işine eğittiler.”

ekici – tohum ekmekle uğraşan
“Ekici sabah erkenden tarlada.”

ekimlik – ekilmeye uygun
“Toprak ekimlik ve verimli.”

emirlik – yönetim
“Köyde eski emirlik sistemi vardı.”

emziklik – bebek için uygun
“Yatak emziklik şekilde yerleştirildi.”

esrarlı – gizemli
“Bahçe esrarlı bir havaya sahipti.”

esrimek – sersemlemek
“Güneşten biraz esridi çocuk.”

evcilik – ev ile ilgili iş
“Evcilik işlerini birlikte yaptılar.”

evvelki – önceki
“Evvelki gün çok yağmur yağdı.”

eylülük – eylül ayına ait
“Eylülük yapraklar sararmıştı.”

ezberci – hafızasına alan
“Öğrenci ezberci çalışıyor.”

ezen – bastıran
“Ayaklarını ezen ayakkabı giydi.”

ezgin – yorgun, bitkin
“Ezgin halde eve geldi.”

ezilmiş – basılmış, sıkılmış
“Meyve ezilmiş şekilde duruyordu.”

ezili – basılmış
“Ekmeğin ezili kısmını at.”

ezilmeklik – sıkılmaya uygun
“Hamurun ezilmekliği iyi.”

ezimlik – ezilmek için uygun
“Bu üzüm ezimlik durumda.”

ezinti – hafif rüzgâr
“Akşam ezinti hoş esti.”

ezik – bastırılmış
“Ekmek biraz ezik olmuş.”

ezikleşmek – küçülmek, basılmak
“Hamur fırında ezikleşti.”

eziyet – sıkıntı
“Çalışmak büyük eziyet.”

ezmeklik – ezmeye uygun durum
“Hamurun ezmekliği ideal.”

ezneme – bastırma
“Tahtayı ezneme ile düzeltti.”

ezrin – bastırılmış
“Ezrin ekmek çöpe atıldı.”

ezte – küçük parça
“Ezte bir ekmek aldım.”

ezvacı – hamur işi yapan
“Ezvacı sabah erkenden pişirdi.”

ezvel – önce
“Ezvel gelmeliydik ama geç kaldık.”

ezenlik – bastırma durumu
“Ezenlik hamuru fazla oldu.”

ezginlik – yorgunluk
“Uzun yürüyüşten sonra ezginlik hissetti.”

ezilmezlik – basılmama durumu
“Ekmek güzel ezilmezlikte pişmiş.”

ezginleşmek – yorulmak
“Çocuk uzun yürüyünce ezginleşti.”

eziklik – küçük, eksik olma
“Bu ekmek biraz eziklik.”

ezinlik – ezmeye uygun
“Hamurun ezinliği çok iyi.”

ezikim – bastırılmış kısım
“Ezikimi kesip çöpe attı.”