Su kelimesinin Kökeni, Kelime Kökeni nedir? Su Kelimesinin Kökeni (Su Kelimesinin Etimolojisi)
Su Kelimesinin Kökeni (Su Kelimesinin Etimolojisi)
Su Sözcüğünün Kökeni ve Kökü Nedir?
Son zamanlarda su sözcüğüne “Çincedir” diyenler çoğaldı.Hiç ilgisi yok arkadaşlar. Su sözcüğü Türkçedir. Nerdeyse bütün Türk dünyasında ortak olarak kullanılır.
- TÜRKİYE TÜRKÇESİ: Su
- AZERBAYCAN TÜRKÇESİ: Su, ab
- KAZAK TÜRKÇESİ: sw,
- KIRGIZ TÜRKÇESİ: Suu,
- ÖZBEK TÜRKÇESİ: Suv,
- TÜRKMEN TÜRKÇESİ: Suw,
- UYGUR TÜRKÇESİ: Su
Su sözcüğünün kökenbilimsel açıklaması şöyledir:
su
Eski Türkçede suv biçiminde olan sözcük zamanla su sözcüğüne dönüşmüştür.
ETü: suv [ Orhun Yazıtları, 735]
yir sub idisiz kalmazun tip [yer su sahipsiz kalmasın deyip] ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073]
sūw bérmēzke sǖt bér [[su vermeyene süt ver – atasözü]] (…) suwlādıTTü: [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
Dipçe: Son sesteki dudaksıl v sesi suvar-, sıva-, sıvık, sıvı vb. türevlerde korunmuştur.
Su sözcüğünün Farsça karşılığı ise ab sözcüğüdür.
Örnek cümleler ve ek açıklamalar
su
- (hidroloji, kimya, sıvılar, içecekler) hidrojenle oksijenden oluşan, sıvı durumunda bulunan, renksiz, kokusuz, tatsız madde, ab, ma
- bu sıvıdan oluşan kitle, deniz, akarsu. Koltuğuna oturdu, Haliç’in bulanık sularına daldı. – F. R. Atay
- (içecekler) meyve, sebze vb.nin sıkılmasıyla elde edilen sıvı. Portakal suyu. Domates suyu.
- bazı kokulu yaprak veya çiçeklerin imbikten siylesiyle elde edilen kokulu sıvı. Çiçek suyu. Gül suyu.
- yemeğin sıvı bölümü. Belki de iki bardak turşu suyu içecek. – S. F. Abasıyanık
- kez. Meyveleri iki su yıka.
- demir araçları ateşte kızdırdıktan sonra, suya daldırılarak sağlanılan sertlik. Bu bıçağın suyunu iyi vermemişler.
KÖKENBİLİM SÖZLÜĞÜNE GİTMEK İÇİN BURAYA TIKLAYINIZ.