KÖR TÜRKÇEDİR, FARSÇA DEĞİL

Arif Cengiz Erman

Türkçede ve bir ikisi dışındaki diğer Türk dillerinde köre, kör denir. Ama Türk Dil Kurumu’na göre Farsça. Kimi kaynak aldığı belli olmayan (!) TDK’nın ne işe yaradığı bilinmez. 

Eski Türk dilinde iki değişik anlama gelen KÜR sözü vardır. Birincisi; yiğit, sarsılmaz, pek, güçlü, sık, kalın anlamlarına gelir. Bu kökten gür, güreş, gürz, küremek, küre, kürek, kürk, kürküm (safran), kürsemek (etlenmek, kanlanmak, şişmek), kürşat (güçlü, sağlam), kürşatlamak (sağlamlaştırmak), kürt (kayın ağacı), kürtün (semer), kürü (litre, ölçek), kürüç (kimyon), kürük (kuluçka) ve daha bir çok söz türemiştir. 

İkincisi ise; hile, al, aldatma, kandırma anlamlarına gelir. Bu kökten de küretmek (aldatmak), kürlü (hileli) gibi sözlerin dışında kör, körelmek, köreltmek, körfez (Uygurca körpez), körpe, körü (ajan, casus) gibi sözler türemiştir. Kör sözü de Farsçaya kūr كور olarak geçmiştir. Farsçada bu sözün bir kökü var mıdır? Yok doğal olarak. Farsçada hiç bir sözün kökünü bulamazsınız. Bulduğunuz kökler de ya erken Türkçeye ya da Türkçeye dayanır.  

Durum böyleyken, TDK’nın Farsçaya olan bu derin sevgisini anlamak da güçleşiyor. Bilgisizlik midir, kasıt mıdır, yoksa kompleks midir bilinmez ama dükkanı kapatıp gitmeleri çok daha ekonomiktir. En azından devlet giderleri azalır.