Yavuklu sözcüğünün kökü ve anlamı nedir? Yavuklu Eski Türkçe yak- “yaklaşmak, (el) dokunmak, (yağ, merhem) sürmek” fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe yaġu- “yaklaşmak” fiilinden Eski Türkçe +Ik- ekiyle türetilmiştir.
Yavuklu sözcüğünün kökü ve anlamı nedir? Yavuklu kelimesinin kökeni
Yavuklu, eski Türkçe yak- “yaklaşmak, (el) dokunmak, (yağ, merhem) sürmek” fiilinden evrilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe yaġu- “yaklaşmak” fiilinden Eski Türkçe +Ik- ekiyle türetilmiştir. (Hasan Eren, Nişanyan)
Eski Türkçe yaġuk “yakın (sıfat), (mecazi) akraba, hısım” sözcüğünden Türkiye Türkçesi +lI(g) ekiyle türetilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yak- “yaklaşmak, yakınlaşmak” fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir.
ÖRNEKLER
Divan-i Lugati’t-Türk, 1073
- ol aŋar yakdı [[ona yaklaştı]],
- ol aŋar elig yakdı [[ona el sürdü]],
- er başka yakıġ yakdı [[yaraya merhem sürdü]] (…)
- bég kelmeki yaġudı [[beyin gelişi yaklaştı]]
Yakın sözcüğü de bu köktendir
Yakın Köken Açıklaması
Eski Türkçe yākın “yakınca, yakından (zarf), yan (ad)” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yāk “yakın (sıfat)” fiilinden Eski Türkçe +(I)n ekiyle türetilmiştir. Bu fiil Eski Türkçe aynı anlama gelen yağuk sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük Eski Türkçe yak- “yanaşmak, yaklaşmak” fiilinden Eski Türkçe +Uk ekiyle türetilmiştir.
ÖRNEKLER
Eski Türkçe: [Türkische Turfantexte]
yakın barıp [yanına gidip]
Türkiye Türkçesi: Garibname, 1330
Dünyāyı görüp yakın aldanmagıl / āχiret senden ırakdur sanmagıl