Bitkin sözcüğünün kökeni Türkçe bit- eylemidir. Türkiye Türkçesi +gIn ekiyle türetilmiştir.
Bitkin kelimesinin kökeni
Türkiye Türkçesi bit- eyleminden Türkiye Türkçesi +gIn ekiyle türetilmiştir.
Divanı Lügatit Türk (büt)
- bāş bütti [yara iyileşti],
- anıŋ alımı bütti [onun alacağı kesinleşti],
- er üni bütti [sesi kısıldı, tükendi]
Kıpçakça: [Codex Cumanicus, 1303]
bogday saǵarsen kovra biter[buğday ekersin kovra? biter]
Türkiye Türkçesi
“1. bir şeyin sonu, nihayet,
2. tükenmiş, mahvolmuş” [Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
bitkin بتكین: Nihayet, ahir, mahv.
Bitkin sözcüğünün kökeni Türkçedir.