Seydî Ahmed Mîrzâ
Seydî Ahmed Mîrzâ
Nevâyî’nin verdiği bilgiye göre Seydî Ahmed Mîrzâ, XV. yüzyıl şairlerinden olup Timur’un torunlarından Mîrânşâh’ın oğludur. Şâhruh zamanında Horasan valiliği yapmış, değerli bir şairdir. Daha ziyade Ta’aşşuk-nâme adlı mesnevîsi ile şöhret kazanmıştır. Bu değerli şair hakkındaki bilgilerimiz de oldukça yetersizdir.
Ta’aşşuk-nâme Seydî Ahmed Mîrzâ’nın kuvvetli bir şair olduğunu göstermektedir. Eser, Hocendî’nin Letâfet-nâme’si tarzında yazılmış olup münâcât, na’t, İslam padişahı medhi ve telif sebebi bölümlerinden sonra on aşk mektubundan ibarettir. Her mektubu bir gazel ile “Sözün hulâsası” başlıklı bir bölüm takip etmektedir. Aruzun hezec (mefâ’îlün mefâ’îlün fe’ûlün) bahriyle yazılmıştır. Eserde şair Seydî mahlasını kullanmıştır. 320 beyit olan bu mesnevînin bilinen tek nüshası Londra, British Museum’da bulunmaktadır. 1435 yılında Şâhruh’a sunulan eser, şairin ifadesine göre yedi günde bitirilmiştir. Mesnevînin transkripsiyonlu metni ve indeksi Sezer Özkoçer tarafından mezuniyet tezi olarak hazırlanmıştır.