Devriye, devriyenin özellikleri, halk şiirinde devriye
Devriye, devriyenin özellikleri, halk şiirinde devriye
İnsanın varoluşunu anlatan tasavvufi şiirlerdir. Devir kuramını anlatır. Devir kuramı; Hz. Muhammed’in “Ben Nebi iken Âdem su ile çamur arasındaydı.” hadisi ile ilgilidir. Mutasavvıflara göre vücut halindeki Hz. Muhammed, yeryüzüne sonradan gelmiştir. Halbuki ruh hâlinde olan Hz.Muhammed ezelden beri vardır.
Vakti gelen ruh maddî âleme iner. Önce cansız varlıklara, sonra bitkilere, hayvana, insana en sonra da insan-ı kâmile geçer. Oradan da Allah’a döner ve onunla birleşir. Bu inişe nüzûl; Allah’a dönüşe de hurûç denir. İşte bu inişi ve çıkışı anlatan şiirlere devriye denir. Felsefi bir konuyu işlediğinden anlaşılması zordur. 11’li hece ölçüsüyle söylenir. Bu bakımdan ilahi ile benzerlik gösterir.
Devriye Örneği Katre idim ummanlara karıştım Kaç bulandım kaç duruldum kim bilir? Devre edip âlemleri dolaştım Bir sanata kaç sarıldım kim bilir Devriye, devriyenin özellikleri, halk şiirinde devriye, Devriye, devriyenin özellikleri, halk şiirinde devriye