Platon'a göre Atlantis, "Herkül Sütunları'nın ötesinde" yer alan, Batı Avrupa ve Afrika'nın birçok kısmını fetheden ve Solon'un zamanından 9000 yıl önce (yaklaşık MÖ 9500) Atina'yı fethetmeye çalışan, ancak başarılı olamayıp bir gecede okyanusa batan bir uygarlıktır.

ATLANTİS SÖZÜNÜN KÖKENİ

Arif Cengiz Erman 

Atlantis, Platon’un söz ettiği efsanevi batık bir kıta ve uygarlıktır. Bu hikaye, Platon’un M.Ö. 330 zamanında yazmış olduğu ”Timaeus” ve ”Critias” adlı iki diyaloğunda anlatılmıştır.

Platon’a göre Atlantis, “Herkül Sütunları’nın ötesinde” yer alan, Batı Avrupa ve Afrika’nın birçok kısmını fetheden ve Solon’un zamanından 9000 yıl önce (yaklaşık MÖ 9500) Atina’yı fethetmeye çalışan, ancak başarılı olamayıp bir gecede okyanusa batan bir uygarlıktır.

Platon’un Atlantis’i uydurduğu açıktır. Çünkü dünyanın hiçbir yerinde Atlantis’le ilgili herhangi bir kayıt bulunmamıştır. Platon’dan önce Atlantis hakkındaki efsaneler üzerine herhangi bir kaynaktan herhangi bir kanıtın var olduğu da görülmemiştir.

Atlantis sözünün kökeni hakkında bir çok iddia olduğu halde, bu sözün gerçekten ne anlama geldiğini bugün hiç kimse bilmez. Çünkü yapılan iş etimolojik araştırma değil, spekülasyondur.

Atlantis’in “Latincesi” de “Eski Yunancası” da ATLANTİS ve ATLANTA biçimlerindedir. Bu sözün kökeni Etrüskçedir. Etrüskçe APA, “ata” (baba) demektir. Ancak Etrüskçe ATA sözü de “ata” anlamına gelir.

Etrüskçe ATA sözünden türev olan ATALE ve ATENA sözleri “aynı babadan”, “soy” ve “boy” anlamlarına gelir. Bu sözler günümüz Türkçesiyle “atalı” ve “atanın” biçimlerindedir.

Etrüskçe ATA kökü Latinceye de “baba” anamına gelen ATAVİ ve ATAVUS olarak evrilmiştir.

ATA sözünden türev olan Etrüskçe ATALANTA sözü “soy” ve “soyluluk” anlamlarına gelir. Yine Etrüskçe dil kurallarına göre ATALANTİŞ sözü de “soy” ve “soyluluk” anlamı içerir.

Bu sözler günümüz Türkçesiyle “atalantı” ve “atalantış” (atalanış, soylanış) biçimindedir. Ancak günümüz Türk dillerinde bu tür türetme formları artık kullanılmıyor.