Bugün eski ve yeni Türk dillerini aşağıdaki gibi kümelendirmek mümkündür:
“Sümerce, Elamca, Hititçe, Etrüskçe/Pelasgça/Trakça gibi dillerin Ön Türk dilleri olduklarını kanıtlaması sonucunda bildiğimiz tarih değişmektedir. Böylece yalnızca Sümer, Elam Hatti-Hitit gibi uygarlıkların değil, Roma, Eski Yunan, Pers ve Çin uygarlılarının da aslında birer Ön Türk uygarlıkları oldukları ortaya çıkmaktadır.”
ÖN TÜRK DİLLERİ:
Mezopotamya-İran kümesi: Sümer, Elam, Subar, Gut (Guti), Kas (Kassit) dilleri.
Anadolu kümesi:
Hatti ve ardılları Hitit, Luvi, Pala, Likya, Lidya dilleri ile Hurri/Mitanni/Urartu dilleri.
Avrupa kümesi:
Kimmer/Trak dilleri (Pelasg, Karya, Etrüsk, Rae, Ligur, Oscan, Umbri, Frig, Makedon, İber/Aquit, Roma v.b) ve ardılları Sarmat, Avrupa Hun, Türük/Göktürk, Kuman/Kıpçak, Peçenek, Bulgar ve Hazar dilleri.
Asya kümesi:
Batıda Saka ve ardılları Alan, Karluk-Uygur dilleri ile Doğuda Asya Hun ve ardılları Avar, Kuman, Kıpçak, Kitay, Tabgaç ve Tangut dilleri.
YAŞAYAN TÜRK DİLLERİ:
Avrupa Kümesi:
Türkmen lehçeleri (Türkmence, Kaşkayca, Gagavuzca, Anadolu ve Azerbaycan Türkçeleri), Çuvaşça, Saha lehçeleri (Sahaca, Dolganca)
Asya Kümesi:
a) Batı Asya Kümesi
Uygur lehçeleri (Uygurca, Özbekçe, Yuğurca, Salarca, Nogayca, Kumukça), Halaçça
b) Doğu Asya Kümesi
Kırgız lehçeleri (Kırgızca, Kazakça, Telengitçe, Hakasça, Tuvaca) Tatar lehçeleri (Tatarca, Başkırca, Balkarca, Karayca)”
Kaynak : Türklerin Gerçek Tarihi/Türk Dili ve Tarihi Üzerine Tezler