KARACAOĞLAN
SEVDİĞİM ARZIMI DEMEKÇİN SANA
Sevdiğim arzımı demekçin sana,
Bülbül söylediği dil gerek bana.
Şu bağrım kül oldu hep yana yana,
Onu söndürmeğe sel gerek bana.
Yandım, yakıldım da ben ateşlere,
Vardım da takıldım ben bir neştere,
Delindi ciğerim, kapandım yere,
Beni kaldıracak el gerek bana.
Haldan anlar isen haldaş olalım,
Gurbet gezdi isen yoldaş olalım,
Anasız, babasız kardaş olalım,
Ucu yâr zülfünde yol gerek bana.
Karac’oğlan der ki (/eydür) Bayburt elleri,
Esip esip bize gelir yelleri,
Burmalanmış yâr yüzünün telleri,
Ona bağlayacak gül gerek bana.
KARACAOĞLAN