ALPASLAN'DAN 300 YIL ÖNCE BİZANS'DA HAZAR TÜRK'Ü BİR ARİSTOKRAT GENERALİN İSYANI

Bizans’ta Türk İsyanı

ALPASLAN’DAN 300 YIL ÖNCE BİZANS’DA HAZAR TÜRK’Ü BİR ARİSTOKRAT GENERALİN İSYANI

803 yılında Bizans imparatoru 1. Nikeforus’a isyan eden Türk’ler var bu olay tarih arşivlerine “Bardanas Turcus”olarak geçmekte… (bkz. Radi Dikici, Bizans İmparatorluğu Tarihi,s.232)

Olay Alpaslan’ın Anadolu’yu fethinden 300 yıl önce cereyan etmekte… 

Bizim resmî tarihçilerimiz hala 1071 diye dursun,
795-803 yıllarında Bizans’ın içinde Ordularının Baş kumandanı olan Türklerin isyanı var.
İsyanı başlatan kimi tarihçilerce Ermeni asıllı olduğu yazılsada isminden Berdan (Bardanas) ve hele ki lakabı Türk’den (Turcos) kendisinin Türk olduğu anlaşılan, hatta Hazar Türkü olduğu da yazılır.
(bknz. Kountoura-Galaki 1983, s. 203)

Bizans Orduları Generali olan Bardan/Vardan Turcos’un başlattığı isyana, yine Ermeni olduğu söylenen ama baba ismi Berdan (Bardanas, Bardas) olan muhtemelen oda Hazar türkü olan V. Leo gibi, Amorium’lu Mikail (Amorius Afyonkarahisar ilinin sınırları içinde, Emirdağ ilçe merkezine 13 km uzaklıkta bir antik kenttir.) ve Anadolu’ya yerleştirilen Slavlardan olan Thomas adlı komutanlar destek vermişler…

İmparator 1. Nikeforus’a karşı bu isyan arkasına halk desteği alamadığı için başarılı olamaz ve isyan birlikleri kendi içinde çözülmeye gider…

Bardanas Turkos’a İmparator Nikeforus tarafından gönderilen heyetle teslim olması halinde affedileceği ve iyi niyet nişanı verileceğinin bildirilmesi üzerine teslim olur ve kurduğu bir manastırda keşiş olup, askerliği bırakır.

Bugün adı Kınalıada, Prens Adaları olarak bilinen Prote Adasına götürülür ve orada adını bizzat kendi verdiği Sabbas Manastırını kurar ve ömrünün sonuna kadar kesiş olarak kalır.
(bknz.Kazhdan 1991, s. 255; Kountoura-Galaki 1983, ss. 213–214; Treadgold 1988, s. 132; Kiapidou 2003, Chapter 2.2.)

Peki işin en ilginç olanı ne mi dersiniz?

İsyanın sebebinin Dini ağırlıklı ve de Bardan Turkos’un Toprak sahibi Aristokratların temsilciliğini yapması…
(bknz.Kountoura-Galaki 1983, ss. 207–211.)

Tan Can