Savaş olağanüstü bir olay değil, Türk için yaşam biçimiydi.
Biz Gök-Türkler !…
Türkler için Barış ,dinlenmek ve yeni savaşlara hazırlanmak demekti.
Doğal nedenlerden “Göç Eden” bir millettik.
Geçim kaynağımız hayvanlarımıza otlak ve buduna ganimet gerekti. Boylar,obalar halinde giderdik,, geride kimseyi bırakmazdık.
Töremiz Hakanı da budunu da bağlar, dışına çıkmazdık!
Ayrıcalıksız, sınıfsız, kaynaşmış bir bütündük.
Fakirimiz olmaz, her şeyimizi bölüşürdük.
Zor işleri birlikte yaptık adını İmece koyduk.
Çocuklarımız yollarda doğar, sürülerimiz yollarda yavrulardı.
Gittiğimiz yerler düşman coğrafyalardı, kimse bize iyi ki geldiniz demezdi,
Savaşırdık
Genç yaşlı hepimiz askerdik, bu yüzden, Ordu-Millet’tik.
Asker-sivil, kadın erkek ayrımımız yoktu.
Başımızdaki Hakan komutan, bütün Budun emrindeydik.
Savaş olağanüstü bir olay değil, Türk için yaşam biçimiydi.
Boşuna mı binlerce yıl soyumuzu yaşatabildik?
Gevşedik, miskinleştik, sofulaştık, yabancılaştık, Özümüzden uzaklaştık.
Kendimize gelmek, aslımıza dönmek için gecikmedik mi?
Selim Sarısoy
Ankara 2015