Arapçanın Sümerceden Aldığı Sözler

Arif Cengiz Erman

Arapçanın, Bir Ön Türk Uygarlığı Olan Sümer Dilinden Ne Denli Etkilendiğine Dair TAB / TUB Sözü Üzerinden Örnekler :

“Sümercede TAB ve TUB sözü basmak, ezmek,ele geçirmek anlamlarına gelir. Bu söz günümüz Türk diline TABAN, TABANCA, TAPU, TAMGA, TUĞLA (Tupla), TABIN (egemen), TABINLIK (egemenlik), TEPMEK, TEPİK (tekme), TEPKİ, TIPA gibi sözlere evrilmiştir.

Ancak TAB sözü Arapçaya da kök söz olarak geçmiştir. Arapçaya damga, damgalama, kitap basma, huy, yaratılış ve kaynatma/ilaç yapma anlamlarına gelen TAB olarak geçmiştir. TAB sözünden Türkçe -ak eki alarak (yat-ak bıç-ak gibi) Arapçaya TABAK olarak geçen bu söz ince katman ve tabak anlamlarına gelmektedir.

Ancak bu kadarla da kalmayıp Arapçada TAB kökünden çok sayıda söz de üretilmiştir:

TABB (tıp), TABABET (sagunluk-tabiplik), TAB’AN (doğal olarak), TABAKA (katman), TABASBUS (yalvarma yaltaklanma), TABBAH (aşçı), TABH (pişirme-ilaç yapma), TABİ (boyun eğen), TABİB (sagun), TABİH (aşçı), TABİHA (baskın sıcak-öğle sıcağı), TABİİ (doğal olarak), TABİYYAT (doğal bilimler), TABİYYET (uyrukluk), TA’BİYE (yerleştirme), TABL (davul-kulak zarı), TABUT (tabut), TEB’A (uyma), TEBAA (uyrukluk), TEBAB (zarar ziyan), TEBAİYYET (uyma), TEBAR (yok olma), TEBA’UZ (parçalanma), TEBB (zarar-hasar), TUB (tuğla) TUB’AN (damga mumu), TUBERTU (kat-kat), TE’BİN (ayıplama), TE’BİS (hakaret-horlama), TE’BİZ (parçalama) KİTAB* (kitap), MATBAKH (mutfak), MUTBİK (bir şeyi örten).

[Kitab sözü Sümerce yer, toprak, çamur anlamına gelen ki sözüyle, basmak anlamına gelen tab sözünün birleşiminden oluşmuştur.] “

Türklerin Gerçek Tarihi/Türk Dili ve Tarihi Üzerine Tezler