yaman

yaman kelimesinin kökeni, yaman kökeni

> Köken Açıklaması:

Eski Türkçe yaman

1. çok kötü, fena,

2. fil ≈? ETü yaŋan fil

Yaman Kelime Kökeni

1. ETü yaman zayıflamak, kötüleşmek +mAn → yavuz.

2. Eski Türkçe yaŋan “fil” sözcüğü ile eş kökenli olabilir; ancak bu kesin değildir.

Tarihte En Eski Kaynak

Eski Türkçe: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073]
yamān: herhangi bir şeyin çok kötü olanı, kötü. yamān ig: fil hastalığı.

Önceki İçerik
Sonraki İçerik

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)

Değerlendirme yok