Seyit

(Dini Terimler Sözlüğü’nde geçer.) > Seyit 1. Efendi, reis, ileri gelen, başkan, önder, eşraftan olan. “(cehennemlikler) ey rabbimiz! Seyitlerimize ve büyüklerimize itaat ettik, onlar da dosdoğru yoldan bizi saptırdılar.” (Kur’an-ı Kerim 33/67) 2. İlim, ahlak ve erdem bakımından üstün olan. “(melekler) seyit, nefsine hâkim ve iyilerden bir peygamber olacak yahya’nın (doğumunu) müjdelediler.” (Kur’an-ı Kerim 3/39) hz. Peygamber, bir üstünlük ve şeref unvanı olan seyit kelimesini kötü insanlar için kullanmayı yasaklamıştır. “münafıklara seyit demeyin. Eğer onlara “seyidim” derseniz rabbiniz Allah’ı kızdırmış olursunuz.” (hadis) 3. Hz. Peygamber’in soyunu, torunu hz. Hüseyin aracılığıyla devam ettiren müminler, hz. Hüseyin’in soyundan gelenler.

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)