mahdum

Köken Açıklaması: “hizmet edilen” [ Aşık Paşa, Garib-name, 1330]
cümle ten χādim bular maχdūm-durur [tüm varlıklar hizmetçi, bunlar efendidir]”… çocuk” [ Meninski, Thesaurus, 1680]
maχtūm: Qui inservitur [hizmet edilen kimse] (…) Item infans, puerulus [ayrıca küçük çocuk].
~ Ar maχdūm مخدوم [#χdm mafˁūl mef.] kendisine hizmet edilen, efendi < Ar χadama خدم hizmet etti
→ hizmet

23.09.2017

Önceki İçerik
Sonraki İçerik

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)

Değerlendirme yok