Bu sözcük Türk Tarihi ve Söylenceleri Sözlüğünde yer almaktadır. >>> Anlamı-Açıklaması: Türk tarihinde ve söylencelerinde yer alan önemli bir kişilik/kavram. { KOR: Cemre. Eşdeğer: GOR Eşanlam: ÇOĞ, ÇOK, ŞOĞ, ŞOK Havaya, suya ve toprağa birer hafta düştüğüne inanılan soyut ateş parçası. Böylece bu doğa unsurları sırasıyla bahara hazır hâle gelirler. Kor kavramının ateşle olduğu kadar yerle ve yer unsurlarıyla da bağlantısı vardır. Kor efsânelerde kahramanın anası veyâ ona güç veren koruyucu ruh olarak görünür. Köroğlu adının “Koroğlu” (veyâ “Goroğlu”) olarak söylendiği bazı şîvelerde bu ismin Kor kökünden kaynaklanması ve kahramanın gökten ışık şeklinde (veyâ gün ışığında) yeryüzüne düşmesi önemlidir. Bir başka rivâyette Koroğlu’nun annesi gökten düşen bir ışıktan hâmile kalır. Sümer mitolojisinde Yeraltı Dünyâsı’nın adı Kur olarak geçer. Bu bağlamda destanın kimi türevlerinde Köroğlu’nun, diri diri gömüldüğü mezarda doğum yapan bir kadının oğlu olarak anlatılması dikkate değerdir. Ayrıca Dede Korkut (Korkut Ata) adının bu kavramla etimolojik bağlantısı dikkate alınmalıdır. Yine bu kavramla bağlantılı mitolojik bir motif olarak “Horosan” şehrinin adı “Kor” ve “Asan” sözcüklerinin bileşiminden oluşur. Dolayısıyla “Yükselen Kor” veyâ “Asılı Kor” demektir. Eski Türk halk inancında Horah canlıların gözlerinde bulunan bir güç veyâ enerjidir. Gözdeki güç bir tür ateş olarak algılanır. Anlam: (Kor/Gor). Ateş parçası demektir. Korumak, Korkutmak, Koramak (yanmak) gibi anlamları vardır. Koru (Koruğ) kelimesi Orman demektir. Eski Türkçe’de yoğurt mayasına da Kor denir. Saygılarımızla. Türkçenin Diriliş Hareketi *İLİŞTİRİLER: Tarih terimleri, tarih terimleri sözlüğü, tarih sözlüğü pdf, tarih terimleri ygs, tarih sözlüğü indir, tarih terimleri ve anlamları, tarih kavramları sözlüğü, Türk tarihi pdf, Türk tarihi kronolojisi, Tarihimiz

>>