(Dini Terimler Sözlüğü’nde geçer.) > Ebter 1. Sonunda hayır ve bereket olmayan (iş). “besmele ile başlanmayan her iş ebterdir.” (hadis) 2. Hayır ve iyilikle anılmayan (kimse). “dağda gez belde gez, insafı koyma/insafsız olana ebter demişler.” (yesarî) 3. Arap kültüründe kendisini takip edecek, neslini devam ettirecek erkek çocuğu olmayan veya yaşamayan. Müşrikler ebter ifadesini hz. Peygamber için kullanmışlardır. Kur’an-ı kerim, onların bu ifadesini reddedip gerçek ebterin hakikati inkâr eden kimse olduğunu söylemiştir. Çünkü, hz. Peygamber’in soyu hz. Fatıma yoluyla devam ettiği gibi, getirdiği din de kıyamete kadar devam edecektir. Dolayısıyla hz. Peygamber’in soyunun devamı ve getirdiği dini kabul edenlerin çokluğu bakımından bir ebterlik söz konusu değildir. “ey Muhammed! Biz sana kevseri verdik. Onun için rabbine kulluk et ve kurban kes. Asıl ebter olan şüphesiz seni kötüleyendir.” (kur’an-ı kerim 108/1-3)

>>