diri kelimesinin kökeni, diri kökeni
> Köken Açıklaması: ETü: [ Orhun Yazıtları, 735]
bunça yeme tirigi küŋ boltaçı erdi [diri kalanlar dişi köle olacak idi]ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073]
[[canlı olan bir şeye tirig denir ve bu sözcük tirildi [dirildi] sözcüğünden türemiştir.]]TTü: dirim [ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
ölüm dirim [yaşam] dünyası
<< ETü tirig canlı, diri < ETü *tiri- yaşamak, canlı olmak +I(g)
Benzer sözcükler: dipdiri, diri diri, dirim
Bu maddeye gönderenler: dik (dikey, tiksin-), dik- (diken, dikit, teğel), dire- (direk, direnç), diril- (dirlik)
11.08.2015

