ayıp

Köken Açıklaması: “kusur (ad)” [ Kutadgu Bilig, 1069]
anıŋ ˁaybını men ayayın saŋa [onun aybını ben söyleyeyim sana]ayıplamak “kusur bulmak” [ anon., Mukaddimetü’l-Edeb terc., y. 1300]
ˁaybladı aŋa anası yanındın [anası yanında onu ayıpladı]”kusurlu (sıfat)” [ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
ayıp: (…) 4. (sıfat) Utanılması gereken. ‘Ayıp söz’.
~ Ar ˁayb عيب [#ˁyb faˁl msd.] kusur, hata < Ar ˁāba عاب kusurlu idi, kusur etti
Not: Sıfat olarak kullanımı 20. yy başlarına dek galat kabul edilidr.
Benzer sözcükler: ayıplamak, ayıplı

26.03.2015

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)