asker

asker kelimesinin kökeni, asker kökeni

> Köken Açıklaması: “ordu” [ Danişmend-Name, 1360]
Malatiyye’den bir ˁasker çıkdı, Sivas’a dek gelüp Sivas kalˁasın yapmışlar.[ Dede Korkut Kitabı, <1400?]
Tekür daχı ˁaskerini cemˁ edüp [ordusunu toplayıp] karşu çıkdılar
~ Ar ˁaskar عسكر [#ˁskr q.] ordu ≈ Fa laşkar لشكر ordu
→ leşker
Not: Lat exercitus (a.a.) biçiminden türediğine ilişkin görüş ses bakımından problemlidir. • Türkçede halk dilinde tekil ad olarak kullanımı askere gitmek, askereyazılmak vb. deyimlerden türemiş olmalıdır.
Benzer sözcükler: askerî, askeriye, askersizleştirmek
Bu maddeye gönderenler: kazasker, serasker

09.09.2017

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)