Zabit

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Askere kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz) Tuttuğunu koparan, dediğini yaptıran kimse. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZABİT

(Ar.) Er. 1. Askere kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz)

ZADE

(Fars.) Er. 1. Evlat, oğul. 2. Dürüst, doğru adam.

ZAFER

(Ar.) l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zafir

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zafer kazanan, üstün gelen. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÂFİR

(Ar.) Er. – Zafer kazanan, üstün gelen.

ZAĞNOS

(Tür.) Er. – Bir tür doğan ‘ kuşu.

Zahid

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÂHİD

(Ar.) Er. – Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki.

Zahide

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zahid). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAHİDE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zahid).

Zahir

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Parlak, parlak yıldız. Allah’ın Adlerindendir. Kur’an-ı Kerim’de Hadid suresi 3. ayette geçer. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAHİR

(Ar.) Er. – Parlak, parlak yıldız. Allah’ın isimlerindendir. Kur’an-ı Kerim’de Hadid suresi 3. ayette geçer.

Zahire

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zahir). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAHİRE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zahir).

Zahit

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dince yasak olan şeylerden sakınan > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

Zahrettin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dinin zerresi, Dinin çekirdeği > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

Zaid

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Artan, artıran. -Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAİD

(Ar.) Er. – Artan, artıran. -Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır.

Zaide

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zaid). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAİDE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zaid).

Zaik

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Tad alan, tadıcı, tadan. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAİK

(Ar.) Er. – Tad alan, tadıcı, tadan.

Zaika

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zaik). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAİKA

(Ar.) Ka. – (bkz. Zaik).

Zaim

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Kefil. 2. Prenses, şef. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAİM

(Ar.) Er. 1. Kefil. 2. Prenses, şef.

Zaime

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zaim). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAİME

(Ar.) Ka. – (bkz. Zaim).

Zakir

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zikreden, ,anan. Allah’ı gerektiği gibi teşbih ve tehmid eden. Kur’an’ı öğüt verici, gerçek bir zikir olarak gören. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAKİR

(Ar.) Er. – Zikreden, ,anan. Allah’ı gerektiği gibi teşbih ve tehmid eden. Kur’an’ı öğüt verici, gerçek bir zikir olarak gören.

Zakire

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zakir). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAKİRE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zakir).

Zal

ANLAMI-AÇIKLAMASI: iran’da eskiden kalma mitolojik bir savaşçı. aynı zamanda horoz ibiği anlamında da kullanılıyor. > Kökeni: Farsça

Zambak

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAMBAK

(Ar.) Ka. – Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi.

Zamir

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZAMİR

(Ar.) Er. 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.

Zamire

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zamir). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZAMİRE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zamir).

Zarafet

ANLAMI-AÇIKLAMASI: İncelik, güzellik, zariflik. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZARAFET

(Ar.) Ka. – İncelik, güzellik, zariflik.

Zarif

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Nazik ve hoş konuşan, ince ve hoş tavırlı olan kimse, kibar. 2. İnceliği, latifliği ile hoşa giden. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZARİF

(Ar.) Er. 1. Nazik ve hoş konuşan, ince ve hoş tavırlı olan kimse, kibar. 2. İnceliği, latifliği ile hoşa giden.

Zarife

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zarif). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZARİFE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zarif).

Zati

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Kendiyle ilgili, kendine ait, özel. 2. Özle ilgili. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZATİ

(Ar.) Er. 1. Kendiyle ilgili, kendine ait, özel. 2. Özle ilgili.

Zatinur

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Aydınlık, nurlu kişi. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZATİNUR

(Ar.) Ka. – Aydınlık, nurlu kişi.

Zatiye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zati). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZATİYE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zati).

Zayiçe

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Yıldızların belli zamandaki ye > Kökeni: Farsça

ZAYİÇE

(Fars.) Ka. – Yıldızların belli zamandaki yerlerini gösteren cetvel.

Zebercet

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zümrütten daha açık yeşil olan, zümrüt kadar değerli olmayan bir süs taşı. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEBERCET

(Ar.) Ka. – Zümrütten daha açık yeşil olan, zümrüt kadar değerli olmayan bir süs taşı.

Zebih

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Kesilmiş veya kesilecek kurban. 2. Hz. İsmail ile Hz. Muhammed’in babası Hz. Abdullah’ın lakabı. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEBİH

(Ar.) Er. 1. Kesilmiş veya kesilecek kurban. 2. Hz. İsmail ile Hz. Muhammed’in babası Hz. Abdullah’ın lakabı.

Zeheb

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altın. (bkz. Zer). > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEHEB

(Ar.) Er. – Altın. (bkz. Zer).

Zehra

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Çok beyaz ve parlak yüzlü. Hz. Muhammed’in kızı Hz. Fatıma’nın lakabı. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEHRA

(Ar.) Ka. – Çok beyaz ve parlak yüzlü. Hz. Muhammed’in kızı Hz. Fatıma’nın lakabı.

Zehre

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Çiçek. (bkz. Şükufe). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEHRE

(Ar.) Ka. – Çiçek. (bkz. Şükufe).

ZEHREVAN

(Ar.). – Kur’an’daki sure-i Bakara ile Sure-i Al-i İmran. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zekai

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zekayla ilgili, zekaya ait. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEKAİ

(Ar.) Er. – Zekayla ilgili, zekaya ait.

Zekavet

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zeka, zeki-lik. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEKAVET

(Ar.) Ka. – Zeka, zeki-lik.

ZEKERİYA

(Tür.) Er. – Kur’an-ı Kerim’de ismi geçen peygamberlerden biri.

Zeki

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Zekalı çabuk anlayan ve kavrayan. 2. Zeka belirten. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEKİ

(Ar.) Er. 1. Zekalı çabuk anlayan ve kavrayan. 2. Zeka belirten.

Zekire

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Belleği güçlü olan, unutmayan. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEKİRE

(Ar.) Ka. – Belleği güçlü olan, unutmayan.

Zekiye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Anlayışlı, kavrayışlı, zeka sahibi. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEKİYE

(Ar.) Ka. – Anlayışlı, kavrayışlı, zeka sahibi.

Zelem

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Tüyü ve demir ucu bulunmayan küçük bir ok çeşididir. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

Zeliha

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Züleyha). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZELİHA

(Ar.) Ka. – (bkz. Züleyha).

ZEMHERİR

(Ar.) – Gündönümünden sonraki şiddetli soğuklar, kara kış. (22. Aralık’tan 31 Ocak’a kadar). – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZEMİN

(Fars.) Er. 1. Yer, yeryüzü. 2. Temel, dayanak. Konu, tema.

ZEMİNE

(Fars.) Ka. – (bkz. Zemin).

ZEMZEM

(Ar.) – Ka’be çevresindeki ünlü kuyu ve bu kuyunun müslümanlarca kutsal sayılan suyu. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZENAN

(Fars.) Ka. 1. Kadınlar. 2. (bkz. Nisa).

ZENNİŞAN

(f.a.i.) Ka. – Ünlü, tanınmış kadın.

ZENNUR

(Tür.) Ka. – (bkz. Zinnur).

ZERAK

(Ar.) – Mavi, gök renkli. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zerare

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Saçıntı, saçılan > Kökeni: Farsça

ZERARE

(Fars.) – Saçıntı, saçılan şey. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zerefşan

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Altın saçan. > Kökeni: Farsça

ZEREFŞAN

(Fars.) Ka. 1. Altın saçan, altın saçıcı. 2. Altın kakmalı. 3. Bir lale türü.

ZEREN

(Tür.) – Anlayışlı, kavrayışlı, zeki. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zergun

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altın renkli, altın gibi sarı. > Kökeni: Farsça

ZERGUN

(Fars.) Ka. – Altın renkli, altın gibi san olan.

Zergül

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altın gibi > Kökeni: Farsça

ZERGÜL

(Fars.) Ka. – Altın gibi.

Zeria

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Vesile, bahane, fırsat. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZERİA

(Ar.) Ka. – Vesile, bahane, fırsat.

Zerin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altından olan, altın gibi parlak. > Kökeni: Farsça

ZERİN

(Fars.) – Altından olan, altın gibi parlak olan, san olan. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zerişte

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Altın tel, sırma. 2. Sarı. > Kökeni: Farsça

ZERİŞTE

(Fars.) 1. Altın tel, sırma. 2. San. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZERKA

(Ar.). 1. Gök gözlü. 2. Gök mavisi. 3. Mavi. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zernigar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altınla işlenmiş, yaldızlı > Kökeni: Farsça

ZERNİGAR

(Fars.) Ka. – Altınla işlenmiş, yaldızlı.

Zernişan

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Kılıç, kalemtıraş gibi şeylerin üzerine kakma altınla yapılan işleme süs. > Kökeni: Farsça

ZERNİŞAN

(Fars.) Ka. – Kılıç gibi şeylerin üzerine kakma altınla yapılan işleme, süs.

ZERR

(Ar.) Er. – Karınca yumurtası. Ebu Zerr

Zerrin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Altından mamul. > Kökeni: Farsça

ZERRİN

(Fars.) Ka. 1. Altından mamul. 2. Altın renginde sarı. 3. Parlak. 4. Güzel kokulu bir cins çiçek. 5. Fulya.

Zertar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Altın tel, sırma. > Kökeni: Farsça

ZERTAR

(Fars.) Ka. 1. Altın tel, sırma. 2.Güneş ışını.

Zerver

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Altın yaldızlı olan > Kökeni: Farsça

ZERVER

(Fars.) – Altın yaldızlı olan. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZEVAHİR

(Ar.) 1. Parlak yıldızlar. 2. (bkz. Zahir). – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zeval

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1.Yerinden ayrılıp, gitme. 2. Zail olma, sona erme. 3. Güneşin başucunda bulunma zamanı. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEVAL

(Ar.) Er. 1.Yerinden ayrılıp, gitme. 2. Zail olma, sona erme. 3. Güneşin başucunda bulunma zamanı.

ZEVKAN

(Ar.) 1. Zevk bakımından, zevkçe. 2. Zevk yoluyla. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZEVRA

(Ar.) 1. Dicle nehri. 2. Bağdat şehri. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZEVRAK

(Ar.). 1. Kayık, sandal. 2. Mekke’de yapılan zemzem şişesi. 3. Çiçek testisi, kadehi. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zevvak

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Bir şeyi çok fazla tadan. 2. Bir şeyi çok fazla deneyen. 3. Bir şeyin çok fazla farkına varan. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEVVAK

(Ar.) Er. 1. Bir şeyi çok fazla tadan. 2. Bir şeyi çok fazla deneyen. 3. Bir şeyin çok fazla farkına varan.

Zeycan

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Candan, cana yakın > Kökeni: Farsça

ZEYCAN

(Fars.) Er. – Candan, cana yakın.

Zeyneb

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Değerli taşlar, mücevherler. Zeyneb binti Cahş Peygamberimiz (s.a.s)’ in hanımlarından. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEYNEB

(Ar.) Ka. – Değerli taşlar, mücevherler. Zeyneb binti Cahş Peygamberimiz (s.a.s)’ in hanımlarından.

Zeyneddin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dinin zineti, süsü. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYNEDDİN

(Ar.) Er. – Dinin zineti, süsü.

ZEYNEL

(Tür.) Er. – Zeynelabidin adından kısalmış ad.

Zeynelabidin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: İbadet edenlerin süsü. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYNELABİDİN

(Ar.) Er. İbadet edenlerin süsü.

Zeyni

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Süsle, bezekle ilgili. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYNİ

(Ar.) Er. – Süsle, bezekle ilgili.

Zeyniye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zeyni). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEYNİYE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zeyni).

ZEYNO

(Tür.) Ka. – Zeynep adının bozulmuş hali.

Zeynullah

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Allah’ın süsü. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYNULLAH

(Ar.) Er. – Allah’ın süsü.

Zeynur

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zinnur). > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYNUR

(Ar.) Er. – (bkz. Zinnur).

ZEYREK

(Tür.) Er. 1. İlgi çekici. 2. Eli uz, usta. 3. Akıllı, zeki.

Zeyyal

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Uzun etekli. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEYYAL

(Ar.) Ka. – Uzun etekli.

Zeyyan

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Süsler, pırıltılar. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZEYYAN

(Ar.) Ka. – Süsler, pırıltılar.

Zeyyat

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zeytinyağı, zeytinyağı yapan kimse. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZEYYAT

(Ar.) Er. – Zeytinyağı, zeytinyağı yapan kimse.

Ziba

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Süslü, güzel > Kökeni: Farsça

ZİBA

(Fars.) Ka. 1. Süslü, güzel. 2. Yakışıklı.

Zibaru

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Güzel yüzlü. > Kökeni: Farsça

ZİBARU

(Fars.) Ka. – Güzel yüzlü, dilber.

Zican

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Canlı, canayakın, candan. > Kökeni: Farsça

ZİCAN

(Fars.) Ka. 1. Canlı, canayakın, candan.

Zihni

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zihinle, akılla ilgili. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİHNİ

(Ar.) Er. – Zihinle, akılla ilgili.

Zihniye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zihni). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZİHNİYE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zihni).

ZİKRA

(Ar.) 1. Anma, hatırlama. 2. İbret, örnek. 3. Öğüt. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zikri

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Anma ile ilgili. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİKRİ

(Ar.) Er. – Anma ile ilgili.

Zinde

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Diri, yaşayan, canlı. 2. Diri > Kökeni: Farsça

ZİNDE

(Fars.) 1. Diri, yaşayan, canlı. 2. Dinç, sağlam, güçlü kuvvetli. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zinet

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Süs, bezek. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZİNET

(Ar.) Ka. – Süs, bezek.

Zinnur

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Nurlu, ışıklı, aydınlık. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİNNUR

(Ar.) Er. – Nurlu, ışıklı, aydınlık.

Zinnure

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zinnur). > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZİNNURE

(Ar.) Ka. – (bkz. Zinnur).

Zinnureyn

ANLAMI-AÇIKLAMASI: İki nur sahibi. Hz. Osman’a Hz. Muhammed (s.a.s)’in iki kızıyla evlendiği için bu ad verilmiştir. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİNNUREYN

(Ar.) Er. – İki nur sahibi. Hz. Osman’a Hz. Muhammed (s.a.s)’in iki kızıyla evlendiği için bu ad verilmiştir.

ZİRVE

(Ar.) – Doruk, bir şeyin en yüksek noktası, tepesi. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZİŞAN

(Ar.) 1. Şanlı, sereni. 2. Canlı. 3. Bir tür lale. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zivekar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Vekarlı. Vakar dolu. Vakar sahibi. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİVEKAR

(Ar.) Er. – Vekarlı. Vakar dolu. Vakar sahibi.

Ziver

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Süs, bezek > Kökeni: Farsça

ZİVER

(Fars.) – Süs, bezek. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

ZİVERBEY

(Tür.) Er. – (bkz. Ziver).

Ziya

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Aydınlık, parlaklık, nur, ışık. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİYA

(Ar.) Er. – Aydınlık, parlaklık, nur, ışık.

ZİYAD

(Tür.) Er. – Fazlalık, çokluk. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. Ziyat.

Ziyaeddin

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dinin ışığı, aydınlığı. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZİYAEDDİN

(Ar.) Er. – Dinin ışığı, aydınlığı.

ZİYNET

(Tür.) Ka. – (bkz. Zinet).

Ziyneti

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Süsle, bezekle ilgili > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZİYNETİ

(Ar.) Ka. – Süsle, bezekle ilgili

ZOBU

(Tür.) Er. 1. İri yarı, kadın, kaba. 2. Delikanlı. 3. Zor, sıkıntılı. 4. Eski vezir konaklarındaki hizmetlilere verilen ad.

ZORAL

(Tür.) Er. – Zor al.

ZORLU

(Tür.) Er. 1. Güzel, çok güzel, iyi. 2. Yakışıklı. 3. Güçlü, dayanıklı.4. Sert, keskin. 5. Yürekli, cesur. 6. Girgin, girişken.

Zuhal

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Güneşe uzaklık bakımından altıncı durumda olan gezegen, satürn. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZUHAL

(Ar.) Ka. – Güneşe uzaklık bakımından altıncı durumda olan gezegen, satürn.

ZUHUR

(Ar.) Görünme, meydana çıkma, baş gösterme. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.

Zuhuri

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Orta oyununda komik rolünü yapan kimse. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZUHURİ

(Ar.) Er. – Orta oyununda komik rolünü yapan kimse.

Zübeyde

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Öz, asıl, cevher. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜBEYDE

(Ar.) Ka. – Öz, asıl, cevher.

Zübeyir

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zübeyr). > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜBEYİR

(Ar.) Er. – (bkz. Zübeyr).

Zübeyr

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Yazılı, küçük şey. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜBEYR

(Ar.) Er. – Yazılı, küçük şey.

Zühal

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dokuz gezegenden altıncısı (Satürn) > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

Zühdi

ANLAMI-AÇIKLAMASI: (bkz. Zühdiye). > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜHDİ

(Ar.) Er. – (bkz. Zühdiye).

Zühdiye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren. Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜHDİYE

(Ar.) Ka. – Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren. – Türk dil kuralına göre “d/t” olarak kullanılır.

Züheyr

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1.Küçük çiçek, çiçekcik. 2. Banet Suad kasidesinin sahibi olan Ka’b’ın kendisi gibi şair olan babası. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜHEYR

(Ar.) Er. 1.Küçük çiçek, çiçekcik. 2. Banet Suad kasidesinin sahibi olan Ka’b’ın kendisi gibi şair olan babası.

Zühre

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Çoban yıldızı, venüs. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜHRE

(Ar.) Ka. – Çoban yıldızı, venüs.

Zülal

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Hafif, saf ve tatlı su. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜLAL

(Ar.) Ka. 1. Hafif, saf ve tatlı su.

Züleyha

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Hz. Yusuf un hanımı, güzelliğiyle ünlenmiştir. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜLEYHA

(Ar.) Ka. – Hz. Yusuf un hanımı, güzelliğiyle ünlenmiştir.

Zülfi

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. (bkz. Zülfıkar). 2. Kılıcın kabzasına iliştirilen süs. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜLFİ

(Ar.) Er. 1. (bkz. Zülfıkar). 2. Kılıcın kabzasına iliştirilen süs.

ZÜLFİBAR

(Fars.) Ka. – Dağılmış, saçılmış saç.

Zülfibar/zülfübar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Dağılmış, saçılmış saç.> Kökeni: Farsça

Zülfikar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Hz. Peygamberin Hz. Ali’ye hediye ettiği çatal ağızlı kılıç. 2. İki parçalı. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜLFiKÂR

(Ar.) Er. 1. Hz. Peygamberin Hz. Ali’ye hediye ettiği çatal ağızlı kılıç. 2. İki parçalı.

Zülfiyar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Sevgilinin zülüfleri, saçları. > Kökeni: Farsça

ZÜLFİYAR

(Fars.) Ka. – Sevgilinin zülüflü saçı.

Zülfiye

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Saçları çok güzel olan > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

Zülfizar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Ağlayan, inleyen saç > Kökeni: Farsça

ZÜLFİZAR

(Fars.) Ka. – Ağlayan, inleyen saç.

Zülfü

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Zülfikârla ilgili > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

Zülfükar

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Hz. Ali’nin ünlü çatal ağızlı kılıcı > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

Zülkarneyn

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. İki boynuzlu anlamında. 2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen şahıs. 3. Büyük İskender. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜLKARNEYN

(Ar.) Er. 1. İki boynuzlu anlamında. 2. Kur’an-ı Kerim’de adı geçen şahıs. 3. Büyük İskender.

Zümer

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Zümreler, gruplar. 2. Kur’an-ı Kerim’in 39. süresi. > Kökeni: Arapça, Türü: Erkek adı.

ZÜMER

(Ar.) Er. 1. Zümreler, gruplar. 2. Kur’an-ı Kerim’in 39. süresi.

Zümra

ANLAMI-AÇIKLAMASI: 1. Güzel, iyi ahlaklı. 2. Cesur, yiğit, yürekli. 3. Zeki, bilgili kadın. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜMRA

(Ar.) Ka. 1. Güzel, iyi ahlaklı. 2. Cesur, yiğit, yürekli. 3. Zeki, bilgili kadın.

Zümrüt

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Parlak yeşil renkli kıymetli taş. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜMRÜT

(Ar.) Ka. – Parlak yeşil renkli kıymetli taş.

Zürare

ANLAMI-AÇIKLAMASI: Saçıntı, saçılan şey. > Kökeni: Arapça, Türü: Kadın adı.

ZÜRARE

(Ar.) Ka. – Saçıntı, saçılan şey.