yay kelimesinin kökeni, yay kökeni
> Köken Açıklaması: ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073]
ya: al-ḳawsKTü: [ Ebu Hayyan, Kitabu’l-İdrak, 1312]
ya: al-ḳawsTTü: [ Meninski, Thesaurus, 1680]
yay: ḳavs, kemān. (…) yay çekmek [germek] (…) yay yasmak [gevşetmek]
<< ETü ya a.a.
→ yay-
Not: TTü sonseste 16. yy’dan itibaren türeyen /y/ sesinin kaynağı açık değildir.
Benzer sözcükler: yay burcu, yaylanmak, yaylı araba, yaylı sazlar
04.03.2015
Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır.
Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü.
Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.
