burun kelimesinin kökeni, burun kökeni

Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni

Konu: Burun kelimesinin kökü nedir? Burun kelimesinin kökeni nedir?

Burun kelimesinin kökü bur- eylemidir ve burun kelimesinin kökeni Türkçedir.

Eski Türkçe burun
1. önde olan, çıkıntı, 2. burun

Burun: Eski Türkçe örnekleri

[UyU <900] burnında boz bulıt ünür (burnundan boz bulut yükselir)
ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073] tağ burnı (dağ zirvesi, herhangi bir şeyin önünü anlatmak için bu sözcük kullanılır.)
“ol mendin burun bardı” (o benim önümden gitti)

Ancak bunlar sonradan kazanılmış anlamlardır. Burun sözcüğü nasıl oluştu, önce onu anlamak gerekir.

Eski Türkçe bur- “kokmak, tütmek, buğusu yükselmek” anlamında bir eylemdi. Bu kökten buram buram, burun, burunduruk, burunsak, burunsul gibi sözcükler türemiştir. Burun sözcüğünün kökü bur- eylemidir.

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

burun

Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni

Burun: Eski Türkçe örnekleri

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)