Türk Dilinde "Yalan" ve "İki Yüzlülük" Sözcükleri

Türk Dilinde “Yalan” ve “İki Yüzlülük” Sözcükleri – Ömür Güner

Türk Dilinde “Yalan” ve “İki Yüzlülük” Sözcükleri – Ömür Güner

Günümüzde yalan ve yalan söyleyen insan o kadar fazla ki bu kadar insanı ifade etmek için yalan ve yalancı sözcükleri tek başına yetersiz kalıyor.

Bu yüzden Türk dili tarihinde yalan ve iki yüzlülük içerikli sözcüklerden bir liste oluşturup günümüz Türkçesine kazandırmak lazım. Böylece hemen her gün karşılaşılan bu insan tipini tanımlamak ve tanımak biraz daha kolaylaşır da belki bunlardan kurtuluruz. Gerçi son madde kanımca bu konuda oldukça başarılı. Türk dili tarihinde mini bir araştırma ile ben işe şu sözcüklerden başladım:

Armakçı: Göktürk Türkçesinde hileci, kandıran, aldatan.

Armak: Göktürk Türkçesinde kandırmak

Al: Göktürk Türkçesinde hile. Aldatmak sözcüğü bu kökten gelir.

Aldamak: Eski Türkçede kandırmak.

Teblig: Göktürk Türkçesinde kandıran, aldatan kişi

Kürlüg: Göktürk Türkçesinde kandıran aldatan kişi

İgid: Orhun Yazıtlarında, Uygur metinlerinde ve DLT’de yalan anlamına gelen sözcük.

Boşgurmak: Göktürk Türkçesinde kandırmak, öğretmek

Arılmak: Eski Türkçede kandırılmak

Yonaşurmak: yalan söylemek, iftira atmak

Yilvilemek: Eski Uygurcada Huastuanift adlı eserde büyü ile hile yapmak

Yalgan: Eski Türkçede yalan

Yalganturmak: Eski Türkçede kandırmak

Yüleyü: Eski Uygurcada Üç İtigsizler adlı eserde kandıran kişiye verilen isim

Yogamak: Eski Türkçede iftira atmak

Yonagçı: Yalan söyleyen kişi

Yonak: iftira

Yuvmak: Maitrisimit’te kandırmak anlamında bir eylem

Yuwmak : dolandırmak, kandırmak

Kandırmak: kanmak eyleminin ettirgen (Faktitiv) hali.

Yalan dolan(ikileme)

Dalavere: Türkiye Türkçesinde hileli düzen

İki yüzlü: içi dışı bir olmayan, kandırmayı alışkanlık haline getiren kişiyi ifade eden deyim.

Türk lehçelerinde yalan sözcüğü:
Yeni Uygurca: Yalgan
Özbekçe: Yalğan
Sarı Uygurca: Uzuk
Tuvaca: Mege
Hakasça:Çoraa
Altayca: tögün
Yakutça: Sımıya