müsaade

müsaade kelimesinin kökeni, müsaade kökeni

> Köken Açıklaması: [ Seydi Ali Reis, Miratü’l-Memalik, 1557]
Bahr-i muḥīte [okyanusa] çıkılup ve bir miḳdār rūzgār müsāˁade gösterüp [yardımcı olup][ Ahmed Vefik Paşa, Lehce-ı Osmani, 1876]
müsāˁade: Bırakma, men etmeme, ruhsat ve mülayemet.[ TDK, Türkçe Sözlük, 1. Baskı, 1945]
müsaade: … izin.
~ Ar musāˁada(t) مساعدة [#sˁd mufāˁala(t) III msd.] yardımlaşma; yardım, yarlık, el verme, kolay kılma < Ar saˁada سَعَدَ yaver gitti, yardım gördü
→ saadet
Not: “İzin” anlamı Türkçede 19. yy’a doğru ağır basmıştır.
Bu maddeye gönderenler: müsait

13.05.2015

Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır. Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü. Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.

TDH TÜRK DÜNYASI ORTAK SÖZLÜĞÜ © Suat Özer

Yazıyı değerlendirin

Değerlendirmeler (0)