minnet kelimesinin kökeni, minnet kökeni
> Köken Açıklaması: [ Kutadgu Bilig, 1069]
χalḳḳa barça kılur eḏgülük, yana minnat urmaz kişike [halka daima iyilik eder, yine kimseye minnet vurmaz][ anon., Tezkiretü’l-Evliya terc., 1341]
yavlak minnet-dār olam, her kim katumdan geçe
~ Ar minna(t) منّة [#mnn fiˁla(t) mr.] şükran, ihsan ve lütuftan doğan borç < Ar manna منّ minnet etti
Benzer sözcükler: minnettar
Bu maddeye gönderenler: memnun
03.04.2015
Sözlüğümüz 16 farklı sözlükten oluşmaktadır.
Güncel Türkçe Sözlük, Yazım Kılavuzu Sözlüğü, Bilim ve Sanat Terimleri Sözlüğü, Derleme Sözlüğü, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, Tarama Sözlüğü, Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü, Kişi Adları Sözlüğü, Türkçe ve Arapça Adlar, Çocuk Adları Sözlüğü, Eski Türk Adları ve Göktürkçe Sözcükler, Türk Söylenceleri Sözlüğü, Etimoloji ve Kökenbilim Sözlüğü.
Sözlüğümüze sürekli olarak yeni eklemeler ve düzeltmeler yapılmaktadır. Lütfen düzeltme isteklerinizi bizimle paylaşmaktan çekinmeyiniz. Saygılarımızla.
