Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni nedir? Burun kelimesinin kökü bur- eylemidir ve burun kelimesinin kökeni Türkçedir
Burun kelimesinin kökü, burun kelimesinin kökeni
Konu: Burun kelimesinin kökü nedir? Burun kelimesinin kökeni nedir?
Burun kelimesinin kökü bur- eylemidir ve burun kelimesinin kökeni Türkçedir.
Eski Türkçe burun
1. önde olan, çıkıntı, 2. burun
Burun: Eski Türkçe örnekleri
- [UyU <900] burnında boz bulıt ünür (burnundan boz bulut yükselir)
- ETü: [ Kaşgarî, Divan-i Lugati’t-Türk, 1073] tağ burnı (dağ zirvesi, herhangi bir şeyin önünü anlatmak için bu sözcük kullanılır.)
- “ol mendin burun bardı” (o benim önümden gitti)
Ancak bunlar sonradan kazanılmış anlamlardır. Burun sözcüğü nasıl oluştu, önce onu anlamak gerekir.
Eski Türkçe bur- “kokmak, tütmek, buğusu yükselmek” anlamında bir eylemdi. Bu kökten buram buram, burun, burunduruk, burunsak, burunsul gibi sözcükler türemiştir. Burun sözcüğünün kökü bur- eylemidir.
Saygılarımızla…
TDH