Alfred De Musset Kimdir, yazarlar, şairler, düşünürler, biyografiler, kim kimdir?
Alfred De Musset Kimdir, yazarlar, şairler, düşünürler, biyografiler, kim kimdir?
Biyografi, kısa biyografiler, biyografi, biyografi eserleri, ilginç biyografiler, önemli biyografiler, yazarlar, şairler, düşünürler, kim kimdir, yaşam öyküsü, yazarlar, şairler, düşünürler, biyografiler, kim kimdir? Alfred De Musset Kimdir
Bütün yazar, şair ve düşünürleri şu bağlantıdan okuyabilirsiniz.
Lütfen tıklayınız: Yazarlar-Şairler-Edebiyatçılar-Düşünürler
…
Alfred De Musset Kimdir? Hayatı, Edebi Kişiliği, Eserleri
Musset, (Louis-Charles-) Alfred de ( d. 11 Aralık 1810, Paris – ö. 2 Mayıs 1857, Paris, Fransa), Fransız romantizminin en önemli şair ve oyun yazarlarından biri.
Soylu bir ailenin oğluydu. İyi bir eğitim aldı. Geleneksel değerlerin saldırı altında olduğu bir dönemde yetiştiği için, duygusal yanı ağır basıyordu. Genç yaşta Charles Nodier, Alfred de Vigny ve Victor Hugo’nun etkisine girdi. La Confession d’un enfant du siecle (1836; Bir Zamane Çocuğunun İtirafları, 1941, 1963) adlı otobiyografik kitabı, tümüyle güvenilir değilse de gençlik yıllarını çarpıcı bir dille anlatır.
İlk yapıtı, Hugo’nun etkisini taşıyan şiirlerini içeren, Contesd’ Espagne et d’ ltalie (İspanya ve ltalya Öyküleri) 1830’da yayımlandı. Böylece Musset, yazar “Beau” Brummell’in taklitçileri arasına katılarak Paris’te dağınık ve hızlı bir yaşam sürmeye başladı. Şiirlerini Le Temps, La Revue de Paris ve La Revue des Deux Mondes dergilerinde yayımladı.
La Nuit venitienne (1830; Venedik Gecesi) adlı komedisinin uğradığı başarısızlıktan sonra, öbür oyunlarının salıneye konmasına izin vermedi. Les caprices de Marianne (1833; Marianne’ın Kalbi, 1942, 1963) gibi trajikomediler, romantik tiyatronun başyapıtlarından sayılan Lorenzaccio (1834, Lorenzaccio, 1944) gibi tarihsel trajediler ve il ne faut jurer de rien (1836; Büyük Söylememeli, 1932) gibi komediler yazmayı sürdürdü.
Tutkulu trajedilerden hafif fantezilere, tarihsel oyunlardan duygulu komedilere kadar çok çeşitli türlerde ürün verdi. Zengin bir düş gücü, incelikli ve lirik bir anlatım ve psikolojik derinlik, oyunlarının başlıca özellikleridir.
Musset, oyunlarının yanı sıra şiirleriyle de ünlüdür. Hafif yergili şiirlerden büyük bir teknik ustalık sergileyen şiirlere ve karmaşık duygularını tutkulu ve etkileyici bir üslupla dile getirdiği “La Nuit d’octobre” (1837; Ekim Gecesi) gibi lirik şiirlere kadar çok çeşitli türlerde ürünler vermiştir.
Romantik akıma her zaman bağlı kalmakla birlikte akımın aşırılıklarıyla alay edebilmiştir. Örneğin, Lettres de Dupuis et Cotonet (1836-37; Dupuis ve Cotonet’nin Mektupları) adlı kitabı, dönemin edebi modalarıyla alay eden parlak bir yergiyi içerir. En güzel lirik şiirlerinden bazılarını, romancı George Sand ile 1833’ten 1835’e değin aralıklarla süren beraberliklerinden esinlenerek yazmıştır.
Musset’nin öteki oyunları arasında,
Andrea del Sarto (1833; Andrea del Sarto, 1943, 1963),
Fantasio (1834; Fantasio, 1944),
Le Chandelier (1835; Şamdancı, 1942, 1962),
La Quenouille de Barberine (1835; Barberine, 1944),
Un Caprice (1837; Bir Heves, 1944),
il faut qu’une porte soit ouverte ou fermee (1845; Bir Kapı ya Açık Durmalı ya Kapalı, 1943),
On ne saurait penser a tout (1849; Ummadık Taş Baş Yarar, 1944)
Bettine (1851; Bettine, 1944) sayılabilir.
Türkçeye çevrilen başlıca eserleri:
Frederik ile Berneret (Hüseyin Rahmi Gürpınar, 1895),
Büyük Söylememeli (İsmail Hami Danişmend),
Bir Zamane Çocuğu’nun İtirafları (Yaşar Nabi Nayır, 1941),
Hikâyeler (Y. N. Nayır, 1943),
Andrea del Sarto (Sabiha Yağızlar adıyla Nurullah Ataç, 1943),
Lorenzaccio (İzzet Melih Devrim, 1944),
Marianne’ın Kalbi (Sabahattin Eyuboğlu-Bedreddin Tuncel, 1942),
Fantasio (İzzet Melih Devrim, 1944),
Barberine (Orhan Veli Kanık, 1944),
Şamdancı (S. Eyuboğlu-B. Tuncel, 1942),
Bir Heves, Bir Kapı ya Açık Durmalı ya Kapalı (Oktay Rıfat – Orhan V. Kanık, 1943),
Carmosine-Louison (Y. N. Nayır, 1944),
Yap da Söyleme ve Don Juan’ın Bir Sabahı (S. Eyuboğlu, 1943),
Eski Palto. Dr. Ali İhsan Kolcu’nun çalışması: Alfred de Masset Tercümeleri ve Tesiri (1999).