“ḲONÅḲ” / “[ҚЎНОҚ]”
-Özbek Türkçesi üzerine yaptığımız çalışmalarda, 1990 yılının Ekim ayından bugüne değin bıkmadan, ara vermeden bütün çalışmalarımıza katılan, bizimle birlikte on binlerce sözü araştıran, irdeleyen, yazan: “ERKİNAY TÖREKIZI” Hanıma:-
ÖZBEK TÜRKÇESİNDEN: “ḲONÅḲ” ile “KONUK /(ḲONUḲ)”
=TÜRKÇE ANLAMDAŞLARI (sinonimleri) OLAN SÖZLERİN YAD KARŞILIKLARINI KULLANMAK, TÜRKÇENİN BAYLIĞI, VARLILIĞI (zenginliği) DEĞİLDİR.
ESKİ TÜRKÇE KOLLARINDAN (lehçelerinden) KOPMAKTIR!
ÇAĞDAŞ TÜRKÇE KOLLARINDAN KOPMAK, UZAK KALMAKTIR!
“KÖKÜNE BAKILDIĞINDA ANLAMININ, EKİNE BAKILDIĞINDA TÜRÜNÜN, İŞLEYİŞİNİN SEZİLMESİ” GİBİ TÜRKÇENİN EŞSİZ GÖRKLÜLÜĞÜNÜ, KAVRAMA, KAVRATMA GÜCÜNÜ BIRAKMAK, DEMEKTİR!=
“mehmån” ile “misafir”
Özbek Türkçesinde: “ḲONÅḲ” Türkçe;
Özbek Türkçesinde: “mehmån” Farsça;
Türkiye Türkçesinde: “KONUK / ḲONUḲ” Türkçe;
Türkiye Türkçesinde: “misafir” Arapça;
“ḲONÅḲ” birlen “KONUK /(ḲONUḲ)” bizim (Özbek Türklerinin, Türkiye Türklerinin), özümüzün sözü;
Farsça, Tacikçe: “mehmån” birlen Arapça “misafir” yad söz, bölücü söz.
“ḲONÅḲ” ile “KONUK /(ḲONUḲ)”u kullanmak:
Bilgi ister, bilinç ister; Ülkü (ideal) ister!
Türkçelerini kullanmak:
Atalarımıza, Türkçeye, Türk el bilgisine, Türk Birliğine bağlılıktır, yöneliştir!